Beijing en laatste halte

Ben erg blij dat de foto's hebben kunnen weergeven hoe prachtig Mongolie is, kan ondanks de misselijkheid op de laatste dag alleen maar zeggen dat het een prachtig land is! Wederom dank voor alle lieve berichten tijdens mijn reis. Het maakte de reis nog leuker!!!

Ben helaas al weer terug in regenachtig Nederland maar zal voor de voledigheid dit laatste bericht plaatsen over Beijing en laatste reisavontuur.

Mijn maag is behoorlijk rustig als ik 's morgens vroeg in treinnummer 4 naar Bejing stap. Op 't perron kom ik weer oude bekenden tegen, Monica & Ian, een paar Nederlanders en andere eerder geziene gezichten. Ik hou mijn hart vast dat het niet weer een Mongolen trein word, maar het valt mee. Het is een Chinese trein. Alles op t oog keurig netjes, maar alles je beter kijkt is alleen de buitenkant netjes. Zoals bijvoorbeeld de coupe's, deze zijn leeg en opgeruimd als ik binnenkom, maar op de grond is duidelijk een week niet gestofzuigt. Later verteld Laura me dat alles wat je in China ziet of koopt er wel leuk uitziet (of afzichtelijk) maar hardstikke nep is.

Ik blijk tot mijn grote spijt met 3 Nederlanders te zitten, ik probeer mijn teleurstelling te verbergen als het zich vanzelf oplost omdat een stelletje graag bij elkaar wil en in 2 verschillende coupe's zit. Vervolgens breng ik 30 uur door met 3 Mongolen die Chinees studeren in China. Ze zijn echter niet heel spraakzaam. Per ongeluk ontmoet ik op de gang een meisje dat ik eerst aanzie voor een Mongool, dan een Chinees maar gewoon Russisch is (uit Boerjatie)! Kon ik toch nog de hele weg Russisch kletsen met Marscha. Echt heel leuk. Zij zit met een Italiaan en een maffe Duitser in een coupe. Ze kunnen voor t eerst sinds 2 dagen door mij eindelijk met elkaar praten. Toch leuk. We zakken door met een fles wodka en wiskey van de italiaan (speciaal voor droevige momenten, maar dit vond een betere reden).

Om een uur of 10 's avonds komen we bij de grens met China, hier worden we onthaald met een soort Weense wals van Andre Rieu, op t perron staan 20 Chinezen in uniform in de houding om de 10 meter. Verder is t station leeg, het doet een beetje surrealistisch aan. Erg bizar. Ons wordt beloofd dat we 1 1/2 uur uit de trein mogen terwijl de wielen onder de trein worden verwisseld. Het spoor is hier namelijk smaller dan in Rusland en Mongolie, want volgens Rusland is t dan ingewikkelder om Rusland aan te vallen.

Iedereen staat rustig te wachten tot we er uit mogen maar na 1 uur zitten we nog vast terwijl de trein op en neer rijdt langs het station. Uiteindelijk ga ik maar slapen. Om 12 uur s'nachts lijkt t eindelijk zo ver te zijn, de wielen zijn inmiddels verwisseld en deuren gaan open. Helaas ben ik niet snel genoeg en gaan ze voor mijn neus weer dicht. Na weer een half uur op en neer rijden mogen we er dan eindelijk 20 minuutjes uit. Net tijd genoeg om een fles wodka (echte Mongoolse Djengiz) voor mijn vader in te slaan.

De volgende dag arriveren we keurig op tijd, de trein stopt speciaal bij de muur om ons toeristen foto's te laten nemen. Vervolgens rijd de trein ook hier 20 keer op en neer om onduidelijke redenen. Laura haalt me op met een enorme bak. Ik wist niet eens dat ze haar rijbewijs had en ben diep onder de indruk hoe ze t bakbeest door het Chinese verkeer in Beijing weet te manouvreren. Werkelijk overal zijn auto's die alle regels aan hun laars lappen. Afsnijden, niet ritsen en langzaam rijden op de buitenste baan of gewoon midden op de weg stilstaan. We komen heelhuids aan bij het hotel waar zij, Martijn en Sarah tijdelijk in een appartement wonen totdat het huis wordt opgeleverd. Het is erg luze en groot! Wel lekker na al dat gebikkel in Mongolie, maar Martijn en Laura kunnen niet wachten op hun eigen huisje.

Van te voren was ik bang voor China. Ik dacht dat ik bedolven zou worden onder Chinezen, die me zouden verdringen en allemaal rochelen en op de grond spugen. En ik wist ook niet of Chinees eten wel zo lekker zou zijn... Mijn vooroordelen zijn werkelijk volledig onterecht! Bejing is enorm, Moskou lijkt een gehucht alleen doordat overal lichtjes zijn, luze auto's, luze hotels, enorme gebouwen, ontelbaar veel winkels, eettentjes, nog meer winkels en nog meer restaurants. En het is betaalbaar en lekker!

De eerste dag nemen Laura, Martijn en Sarah (hun dochterje) me mee naar het restaurant beneden in t hotel (24 uur open) en wordt ik getrakteerd op Chinese hotpot, specialiteit van Beijing. Het is werkelijk verrukkelijk. In een gat in t midden van de tafel kookt hete bouillion waarin allerlei verschillende stukjes vlees, vis en groenten worden gehouden. Het is werkelijk goddelijk!

De dag erna laten Martijn en Sarah me de stad zien en zie ik een paar hutongs. Dit zijn oude wijkjes in Bejing waar vroeger iedereen woonde. Het zijn een soort hofjes achter mooie poorten, de huisjes zijn wel erg klein. Vergeleken bij de gigantische straten is t hier een oase van rust. Ik had al op het blog van Martijn gelezen dat Sarah een atractie op zich is voor de Chinezen, maar had dit enigzins met een korreltje zout genomen. Maar het is ongelovelijk in de taxi kijkt de chauffeur meer naar Sarah dan naar de weg, zelfs vanuit andere auto's wordt naar haar gezwaaid. In de stad willen mensen met haar op de foto, haar aanraken of hun kinderen aan Sarah voorstellen. En ze versperren gewoon de weg. Martijn is er duidelijk al aan gewend en loopt gewoon door. Het meest verbaasd ben ik dat iedereen 't doet, ook alle mannen. In Nederland kijkt een gemiddelde man verveeld om zich heen als er een kind aankomt, hier is t helemaal anders. In restaurants is er meestal een overschot aan personeel, dat zich vol overgave op het entertainen van Sarah stort. Een kindvriendelijker land heb ik nog nooit gezien.

Op woensdag heeft Laura een dagje vrij en gaan we naar de Chinese muur, het miezert maar dit is niet zo erg. Tot dan toe is t elke dag 36 graden en vreselijk vochtig en benauwd. Deze dag is vrij aangenaam. De muur is overigens behoorlijk stijl. laura en ik hebben t al snel gehad, maar gelukkig is daar de kabelbaan die brengt ons naar beneden. De muur is wel indrukwekkend. Weet eigenlijk niet of t heeft geholpen tegen de Mongolen, die ik er vrij onschuldig uit vond zien. En misschien omdat we vrij vroeg zijn barst het ook nog niet van de Chinezen, wel komen we op dit lege stuk 10 Nederlanders tegen, bizar!

We stoppen op de terugweg bij de Mingtombes, hier ligt een of andere keizer uit een bepaalde eeuw begraven. Erg grappig is dat het allemaal heel mooi onderhouden is, terwijl China toch communistisch is... Het is lekker rustig en erg mooi. De hele route is erg mooi, buiten Beijing zit je meteen in de bergen. Prachtig landschappen met tuintjes en huisjes en bossen. In het restaurant eten we nog voor erg weinig geld heel erg lekker. Geen idee wat ze met de aubergines en wat niet meer hebben gedaan, dat t zo lekker smaakt. Meestal bestel je hier een aantal gerechten, die zet je in t midden en eet je vervolgens met zijn allen op met stokjes!

's Middags gaan Laura en ik nog even shoppen en belanden bij een manicure. Hier zitten we een vol uur terwijl iemand onze voeten doet en tegelijkertijd iemand onze handen, het is erg rustgevend en heerlijk dat mijn nagelriemen worden gereinigd van allerlei steppevuil! Het is werkelijk te luxe voor woorden en weer kost het maar iets van 12 euro. Ik wil ondertussen ook in China wonen.

De laatste dag ga ik heel dapper alleen op stap, vind het doodeng want mijn Chinees komt niet verder dan Ni Hau (oftewel hallo). Martijn geeft me een handig boekje mee met alle namen van attracties en straten in het Yin Pin (latijns letters, wat niemand kan lezen) en Chinese karakters. Erg handig en ik beland zowaar op het Tianneman (?) plein. Het is enorm! het mausoleum van Mao is werkelijk waar 10 x zo niet 40 x groter dan dat van Lenin en extreem lelijk. Ben m niet gaan bekijken. Ben wel naar de verboden stad gegaan, dit heet tegenwoordig museumpaleis. Ook dit is enorm. Volgens mij heb ik nog geen derde gezien. Maar het heeft allemaal interessante zijstraatjes en een tuin, kleine museumpjes en leuke souvenirwinkeltjes. Ik heb t erg warm dus koop een schattig parapluutje tegen de zon. Veel vrouwen lopen daar mee. de ene paraplu is nog mooier dan de ander, jammergenoeg heb ik niet zoveel keus, maar is het een tophandeltje voor Nederland.

Als ik op weg ben naar de winkelstraat kom ik 2 aardige meisjes tegen met wie ik sta te praten over waar ik vandaan kom en wat ik hier allemaal heb gezien. Ze vragen of ik meega naar een theeceremonie.. Tja en natuurlijk trap ik in de oudste truuk allertijden en wordt vreselijk opgelicht. Al is het enigzins grappig om een theeceremonie bij te wonen en krijg ik een soort thee van een bloem, welke ik zonder deze ceremonie nooit had leren kennen...
Op de laatste dag worden getild betekend waarschijnlijk dat ik tot nu toe alleen maar echt leuke mensen ben tegengekomen en deze meisjes hebben wat mij betreft een vreselijke baan...

's Avonds gaan Laura en ik de hort op, we gaan naar een soort uitgaansgebied rond een meer. Overal zijn leuke tentjes met eten en muziek. De een leuker dan de ander maar het is vol met geroezemoes en schattige rode lampionnetjes. Echt niets op aan te merken. Vind t echt heel leuk Laura hier te zien wonen en werken. Ik heb misschien niet vreselijk veel gezien maar we hebben veel gekletst over van alles en nog wat en ik ben helemaal uitgerust en relaxed! Het is bijna jammer dat China zo ver weg is... maar je weet nooit. Ik zeg absoluut niet meer 100% nee tegen China. Het is volgens mij echt een leuk land! Als afsluiter gaan we nog even naar een bekende bejingse nachtclub " The world of Suzy Wong", beetje een soort expat-mannen-tent, de palen ontbreken nog net, maar we ontmoeten 2 leuke Australiers met als gevolg dat ik de volgende dag met een kater naar huis vlieg.

Ik heb echt een heerlijke maand gehad en vond alle reacties heel erg lief en leuk! De recepten zijn misschien niet helemaal gelukt, maar tijdens deze reis kun je verrukkelijk eten (zeker als je van geit houd!)

Dikke zoenen van mij voor iedereen en extra knuffels voor Charles, Elena, Martijn en Laura, Martin en nog een aantal russen bij wie ik mocht logeren of die mijn slaapplaats hebben geregeld!!!!!