Baikal, Oemol en andere zaken

Eindelijk weer een bericht! Ik smokkel een beetje want ga alweer bijna naar Beijing, zit nu na een belabberde nacht en dag achter een computer in Ulan Bator, maar dat verhaal volgt nog! Ik leef dus nog!

Op de laatste dag in Kras kwam ik nog een Georgische shoarmaverkoper tegen. Die een enorme hoeveelheid shoarma gratis aan me meegaf omdat ik in Georgie was geweest.Hij gaf me nog een briefje mee voor de kelners in een Georgisch restaurant dat ik ok was. Maar op t laatste moment werd ik bang dat erop stond me vast te binden en hem te bellen... De ochtend dat ik vertrok kwam om 8 uur de dochter Lena de kamer in en eiste nog even 1000 roebel, zo'n 30 eur. Voor overige diensten want ze kreeg te weinig van de agency. Pfff, heb t omlaag weten te brengen naar 500 maar zelfs dat was teveel voor droog brood en een beetje soep.

Ze verdween mopperend zonder dag te zeggen, haar moeder wilde niet op de foto. Rare mensen!

Alles is hier extreem, in de trein naar Irkutsk blijk ik in een speciale ambtenarenwagon te zitten. Op 3 soldaten na is er niemand te bekennen en er is een douche! Er zit wel de eerste 2 uur nog een lieve mevrouw bij me in de coupe, uit Krasnojarsk -45!! Dit is zo'n verboden stad waar niemand in mag. Ze verteld dat t enorm groot is, alles is er aanwezig en het wordt bewaakt door een cordon soldaten. Sinds 2 jaar mag ze gelukkig wel Rusland uitreizen, maar ze vindt t heerlijk wonen. Vond t jammer dat ze uitstapte want ze werd vervangen door 2 Russische monsters. Ze hebben nog geen hallo of dag tegen me gezegd, erg gezellig. Ook de provodnitsa's zijn weinig behulpzaam dit keer. De wc zit om onduidelijke reden op slot. Als ik hier een opmerking over maak, zeggen ze tegelijk: " Ja die zit inderdaad op slot!" 't Landschap is veranderd in een prachtig heuvelavhtig landschap met schattige pipi langkous huisjes.

In Irkutsk begon de trip georganiseerd door megatest (Sasha). Dit verliep echt helemaal vlekkeloos! Overal werd ik opgewacht en begeleid naar waar ik heen moest en de homestays waren een stuk leuker dan die in Krasnojarsk. In Irkutsk werd ik opgewacht door Nastya. Een schattig meisje die erg goed Engels spreekt, met haar heb ik een museum bezocht (redelijk interessant) en ze heeft me naar Listvianka gebracht. Ze is wel een typische Russisch gids, ze riedelt haar verhaaltje af, maar van vragen raakt ze van haar apropos. In t museum (openluchtmuseum) zie ik voor t eerst het Baikalmeer! Maar pas in Listviaka zie ik t goed, het is werkelijk waar schitterend!De hemel spiegelt in t water en de bergen eromheen maken t tot een sprookje.

Het meer is het grootste zoetwatermeer van de wereld en 1643 m diep. Het water is ijs en ijskoud maar heel bijzonder want je kunt nauwelijks de overkant zien. Hierdoor heb je het gevoel dat e aan zee bent, maar omdat je geen zout op je lippen proeft of zilte lucht ruikt is het een erg bijzondere ervaring.
Het water is overigens kristalhelder en smaakt heerlijk, bijzonder want volgens mij kun je in rusland bijna nergens uit de kraan drinken.

In Listvianka verblijf ik bij een oud vrouwtje, Ljoedmila die het erg leuk vind om te kletsen, verder is ze erg makkelijk.
Omoel is de lokale vis, woont alleen in t baikalmeer. Hij smaakt heerlijk, maar helaas alleen hier dus verkrijgbaar.

Kwam ook Monica en Ian weer tegen, die hadden een vreselijk verhaal met een dronken Rus die Monica aanzag voor een prostitue en haar een mes op de keel zette. Gelukkig wisten ze te ontsnappen. Rus is uit de trein gezet.

Na Listvianka ging ik met een hydrofiel (boot) naar Bolshie Koty. Dit plaatsje is alleen per boot bereikbaar en er is geen stromend water (wc is dus in een houten hok in de tuin). ' s Winters lijkt me dit nogal een gedoe... Ik werd weer opgewacht en ben meteen een wandeling gaan maken langs t meer. Heb uren over t meer gestaard en wilde helemaal niet meer weg uit deze pitoresque omgeving. gastvrouw kon heerlijke paddestoelen klaarmaken, allemaal rtecentelijk geplukt. het is hier namelijk al herfst, ben erg blij dat ik toch besloten had mijn spijkerbroek mee te nemen. 's Avonds koelt t erg af. Het blijkt dat ik t tref met t weer want het was blijkbaar een natte zome. Ik heb 3 prachtige dagen en verbrand accuut!

Laatste nacht slaap ik bij Zhanna in Irkutsk, dit is een raar mens. Ze kan geen engels maar probeert wel de hele tijd engels met me te praten. Verder heeft ze geen keuken maar wel een badkamer met Jacuzzi. Bed slaapt wel erg lekker. Ik word opgehaald door Nastya (weer) voor een stadswandeling. Deze verregent enigzins maar toen zijn we maar de kroeg ingedoken. Vonden we allebei leuker en gezelliger. Ze doet me heel erg aan Inna denken (een oude vriendin van me uit Petersburg). Toen ik in Petersburg was heb ik haar geprobeerd te bellen en heb bericht achter gelaten op vreemd antwoord apparaat. Die laatste nacht zegt mijn mobiel, oproep. De eerste keer negeer ik maar neem de 2de keer toch op. Blijkt t Inna te zijn. We hebben snel weer opgehangen, maar was toch leuk dat ze niet is verdwenen. Bel 'r als ik weer terug ben. Die nacht weinig geslapen want trein gaat al om 6.00.

Mijn maag is nog niet bekomen, dus ik stop bij dit verhaal. Mongolie volgt vanuit beijing!