Krasnojarsk of Siberie

In Moskou had ik idd gewoon met de metro kunnen gaan, maar ik dacht slim te zijn door te gaan lopen... boontje komt om zijn loontje. Weer erg bedankt voor de lieve berichtjes. Ik lees ook mijn gewone mail voor meer privee info en tot nu toe heb ik steeds bereik, dus sms-en kan ook.

Werd uitgezwaaid door vreselijk lieve moeder van Elena, mijn collega. Lena je hebt erg lieve ouders, ik mocht niet weg zonder eerst uitgebreid thee te hebben gedronken.

3 dagen treinen is verplicht uitrusten. Eerst verzet je je ertegen. Maar t gaat vanzelf, je kunt niets anders dan een beetje lezen, beetje slapen, beetje berkebomen kijken (ontelbaar veel!), en af en toe een beetje eten. Ik had enorm veel ingeslagen, maar omdat je nauwelijks beweegt, verbruik je ook weinig energie. Slapen is heel erg makkelijk, je slaapt als een blok. Zal wel door de kadans komen. Heb elke nacht ongeveer 12 uur geslapen, bizar.

Eten in t restaurant is een belevenis. Die hele wagon is een soort kitcherige toestand. Blauwe gordijntjes, overal spiegels en kroonluchters en plastic bloemen. Wordt wel enigzins verstoord door twee morsig uitziende chagerijnige serveersters. 10 % Van de kaart is niet aanwezig, maar de eerder genoemde Soljanka (soep) was voortreffelijk.

Per wagon zijn er twee provodnitsa\\\'s, soort stewardessen van de trein. Zij maken je wakker als je eruit moet en houden de wagon netjes door te stofzuigen etc. Mijn wagon had twee erg lieve dames, ze legden alles uit wat ik maar wilde weten net zolang tot ik t begreep. Ik deelde de coupe met een stel uit Nw Zeeland. Zij waren enigszins saai, maar redelijk goed gezelschap. Viel alleen niet zoveel met ze te beleven en ze vonden reizen in een trein door Rusland eigenlijk ook niet zo leuk. Ze konden niet wachten tot ze in China waren, mij kon t niet lang genoeg duren! Overigens is de tijd op elk station in Moskou-tijd. Oftewel tot aan Krasnojarsk ga je door 4 tijdzones, ook al is t daar 13.30 op het perron en in de trein staat op alle klokken 9.30 te lezen. Idioot! Gelukkig beschikten Monica & Ian over een Lonely Planet en hier stond precies in wanneer we door welke zone waren gegaan. Zo bleven we enigzins bij de tijd.

Ben iig heelhuids in Krasnojarsk aangekomen. was eerlijk gezegd doodsbang want had een slaapplaats geregeld bij mensen thuis maar geen idee hoe of wat. Eerst gingen twee taxichauffeurs met elkaar op de vuist omdat ze me allebei als klant wilden. Een oud mannetje met een Japanner won . Enorme kletskous en bracht me waar ik wezen moest.

De flat blijkt echter in Noord Krasnojarsk te staan, in Amsterdamse begrippen zeg maar rustig Osdorp. De familie waar ik verblijf bestaat uit Lena (24, manloos met 1 kind van 5 maanden) haar moeder en een inwonende studente. Ze zijn erg vriendelijk en koken lekker. Gister heb ik de stad verkend, die is vrij groot en de Jenisj stroomt er dwars doorheen. Er valt hier echter niet zoveel te beleven denk ik. Tegenwoordig mogen buitenlanders Krasnojarsk in, vroeger werden iets verdeop in een ondergrondse stad (Krasnojarsk-26) kernkoppen en dergelijke gemaakt.

Vandaag heb ik enorme wandeling (voor mijn doen van 4/5 uur) door natuurpark gemaakt. Hier zijn zogenaamde Stolbi te bezichtigen. Soort rare stenen die allerlei rare vormen hebben aangenomen. In NL zou ik er niet aan denken om 5 uur alleen in een bos te gaan wandelen, maar je moet iets. Het was eigenlijk heel leuk. Helemaal buiten de stad, volgde ik een pad naar boven. Uiteindelijk kwam ik bij de eerste stolbi, was inderdaad wel mooi om te zien. Maar dacht zelf \" o hier komen de hunebedden vandaan...\" Een jongetje van 11/12 probeerde me mee te krijgen naar boven. Maar ik durfde niet te klimmen, hij klom vervolgens als een aapje naar boven. Achteraf was ik blij, want zag daat aan het begin van t park een enorm monument voor iedereen die te pletter van die stolbi is gevallen, was opgericht. De laatste was in 2003 en nog ruimte genoeg voor nog meer doden.

Nog 1 opmerkelijk iets in heel Krasnojarsk hoor je klassieke muziek. Op elke straathoek hangt een luidspreker waar die muziek uitschalt. Tot slot zijn de frambozen hier verrukkelijk, die kun je hier voor 60 cent van een baboesjka (oud vrouwtje) kopen. Ik heb ze echt al jaren niet meer geplukt in Nederland. Zijn ze er eigenlijk nog wel?