Treinnr. 10

Weer allemaal leuke berichtjes! Erg leuk! Heb daarnet geprobeerd te communiceren met een chagerijnige computer administrator. Die wijst de computer aan je toe in dit cafe. Hij beweert dat zijn computer (enige met USB mogelijkheid) mijn camera niet herkend! Tja zo gaat ie goed. Volgens mij was ie blij dat het niet werkte want anders had ie nog moeten werken ook.

Gister was echt een hele vermoeiende dag. Was vergeten dat Moskou zo idioot groot is. ' s Ochtends was ik tenauwernood op tijd op een afspraak terwijl ik er 2 uur over had gedaan en 's middags dacht ik: kom ik ga lopend vanaf het appartement (leninskii Prospekt) naar Megatest (vlakbij metro Academicheskaja) waar ik mijn reis in Irkutsk heb geboekt. Op de kaart leek t wel te doen, het is ongeveer de afstand van 2 metrostations. Dat was anderhalf uur lopen!
(Lena, ik heb inderdaad de marshrutka's ontdenkt,maar dit keer dacht ik slim te zijn...)

Toen ik er eenmaal was kon t niet vinden. Alle flatgebouwen in een straat hebben hier een nummer. Dus flat 1 is nr 1, volgende flat nr 2 in de flats hebben wel alle appartementen ook een nummer. In deze straat stonden alle flats kris kras door elkaar en een gedeelte bestond uit 2 delen. Dan had je flat nummer 13, korpus 1 en 2. O ja het nummer van de flat staat alleen aan de kant waar niet de ingang naar de appartementen is. En alleen aan 1 kant van de flat. Ik was blij toen ik het had gevonden. Wat een doolhof! Elke keer als ik het echt helemaal heb gehad en t huilen mij nader staat dan t lachen, komt t toch altijd weer goed in Rusland. Sasha van Megatest had ik nog nooit in levende lijve ontmoet, alleen telefonisch en per e-mail. Hij organiseerde avontuurlijke reizen voor Circ mijn vorige werk.

Hij was echt super aardig en zei dat alleen echte avonturiers zijn kantoor kunnen vinden, toeristen met doorzettingsvermogen. Gelukkig die test heb ik doorstaan. Toen gingen we heel rustig alles doornemen en kreeg zelfs eten voorgezet. Gierst met salade en een kipje. Simpel maar wel erg lekker. De wijn is hier volledig op, omdat er geen Georgische wijn meer mag worden ingevoerd (politieke ruzie tussen Rusland en Georgie, al beweerd Rusland dat er een bacterie zit in alle Georgische wijnen)en de reden voor de import van andere wijnen is gestaakt. De reden daarvan ben ik even kwijt. Sasha beschikte echter over de laatste fles in Rusland (piratenwijn zei hij zelf). Wel ook erg lekker! Na het eten gingen we verder met zaken doen. 2 Uur later stond ik pas weer buiten.

Toen wilde ik naar mijn favoriete Russische restaurant, de Jolki Palki op Poesjkinskaja. Maar tot mijn grote verdriet was ie verdwenen. Echt heel jammer verheug me daar al 6 jaar op.

Er zijn wel veel Russische dingetjes waar je tegen moet kunnen. Zoals die flats en enorme afstanden in Moskou. Je moet je er gewoon bij neerleggen dat niet alles lukt op 1 dag. Verder in overheids instellingen hebben dames in loketten allemaal hun eigen bordje met hun pauzes erop. Het luik gaat hoe dan ook dicht exact op het moment dat de pauze start. Meestal duurt die hoogstens een kwartier, maar om een vage reden hebben ze soms ook tegelijk pauze. Dan staat er een kwartier lang een rij van een boel mensen te wachten tot de pauze weer over is.In de rij staan is hier wel iets minder erg dan in Nederland. Als je aan degene achter je vraagt of je weg mag, dan kun je zolang wegblijven als je wil. Maar je moet natuurlijk wel terugkomen voordat je aan de beurt bent.
Als je iets aan mensen vraagt op straat loopt t overgrote gedeelte gewoon door, gelukkig niet alleen bij mij. Een vrouwtje snauwde tegen me, als je snel bent en wist toen geen antwoord op de vraag. Gelukkig de volgende verdwaalde persoon kreeg helemaal geen antwoord meer.

Maar goed, ben dol op Moskou maar je moet hier echt heel geduldig zijn en diep ademhalen. Verder belt de vader van Elena me elke dag, ik denk om te controleren of ik niet verzwolgen ben door de grote stad. Dat is wel heel lief, want in Moskou kan dat vast gemakkelijk gebeuren. Zelfs al ken ik de stad redelijk goed.

Ben wel een beetje blij dat ik vanavond eindelijk op de Transsiberie Express stap. Trein nr. 10. Dat wordt 3 dagen in de trein. Heb al in een boek gelezen, dat Tsjechov heeft gezegd dat als de natuur je niets kan interesseren, je je rustig kan vervelen van Moskou tot aan Vladivostok, 7 dagen lang. Ik maak me nog geen zorgen. Heb wel erg slecht geslapen, nachtmerries omdat ik bang was de trein te missen. Erg vreemd want dat ding gaat pas vanavond om 23.20! Het schijnt trouwens de meest luxe trein te zijn naar Siberie, wist niet dar verschil tussen de treinen zat. Maar heb geen bezwaar tegen een comfortabele reis. Ben benieuwd!

Volgende bericht dus pas over een tijdje vanuit Krasnojarsk!

Ps. voor Kim gelukkig dat alles goed gaat op de Motorwal!